ភ្នំពេញ÷នៅថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា កាលពី៣៣ឆ្នាំមុននេះ រដ្ឋសភាកម្ពុជាសម្រេចបង្កើតបានរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ១៩៩៣ឬព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២ដែលមានអាយុកាល៣៣ឆ្នាំមកហើយ គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០២៦នេះ ដែលវែងជាងគេនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជា ខណះរដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ ១៩៤៧ មានអាយុកាលប្រមាណ ២៣ឆ្នាំ រដ្ឋធម្មនុញ្ញសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរឆ្នាំ១៩៧២មានអាយុកាល៣ឆ្នាំ រដ្ឋធម្មនុញ្ញសម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យឆ្នាំ១៩៧៦ មានអាយុកាលតែ ៣ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។
មូលហេតុដែលនាំឲ្យរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាឆ្នាំ១៩៩៣ ក្លាយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះធានាបានសន្តិភាព ស្ថេរភាពនយោបាយ និងការអភិវឌ្ឍសង្គមកម្ពុជា គឺដោយសារតែរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលជាច្បាប់កំពូលនេះមាន មាត្រា ១ និង មាត្រា ៧ ដែលបានចែងថាកម្ពុជាកំណត់យករបបរាជានិយមអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់គង់ជា «ប្រមុខរដ្ឋអស់ជីវិត» ទ្រង់ «គ្រងរាជ្យ ប៉ុន្តែមិនកាន់អំណាចឡើយ»។
ចំណែកឯមាត្រា ១ និង មាត្រា ៥១ បានចែងអំពី ការអនុវត្តលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសេរីពហុបក្ស ដោយ រដ្ឋធម្មនុញ្ញបើកផ្លូវឱ្យមានការចូលរួមប្រកួតប្រជែងខាងនយោបាយដោយសន្តិវិធីតាមរយៈការបោះឆ្នោត។ យន្តការនេះអនុញ្ញាតឱ្យពលរដ្ឋប្រើប្រាស់សិទ្ធិអំណាចរបស់ខ្លួនក្នុងការជ្រើសរើសអ្នកដឹកនាំ ដែលជាដំណោះស្រាយនយោបាយតាមបែបច្បាប់ វៀរចាកពីការប្រើប្រាស់ហិង្សា ឬការធ្វើរដ្ឋប្រហារ។ មាត្រា ៥១ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាឆ្នាំ១៩៩៣ បានចែងពី គោលការណ៍បែងចែកអំណាចដាច់ពីគ្នា អំណាចរដ្ឋត្រូវបានបែងចែកជាបីច្បាស់លាស់គឺ អំណាចនីតិប្បញ្ញត្តិ (រដ្ឋសភា និងព្រឹទ្ធសភា) អំណាចនីតិប្រតិបត្តិ (រាជរដ្ឋាភិបាល) និងអំណាចយុត្តិធម៏(តុលាការ)។
 |
ទន្ទឹមនេះរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ១៩៩៣ មានមាត្រា ១ និង មាត្រា ៥៣ ដែលហាមឃាត់ការឈ្លានពានប្រទេសដទៃ ឬការជ្រៀតជ្រែកកិច្ចការផ្ទៃក្នុងរបស់ប្រទេសណាឡើយ៕ អត្ថបទ៖ ពេជ ប៊ុនរ៉ា អេបក្រសួងព័ត៌មាន(MoINFO APP)
